در مرحله سوم نطفه به مرحله علقه مىرسد و سلولهاى آن همچون يك دانه توت بدون شكل ( به صورت يك قطعه خون بسته ) در كنار هم قرار مىگيرند كه آن را در زبان علمى « مورولا » مىنامند . بعد از گذشتن مدت كوتاهى حفره تقسيم كه سر آغاز تقسيم نواحى جنين است پيدا مىشود ( و جنين را در اين مرحله به « لاستولا » مىنامند ) . در مرحله چهارم كم كم جنين شكل يك قطعه گوشت جويده شده به خود مىگيرد بى آنكه اعضاى مختلف بدن در آن مشخص باشد . اما ناگهان در پوسته « جنين » تغييراتى پيدا مىشود ، و شكل آن متناسب با كارى كه بايد انجام دهد تغيير مىيابد و اعضاى بدن كم كم ظاهر مىشود ، اما جنينهايى كه از اين مرحله نگذرند و هم چنان به صورت سابق و يا ناقص بمانند ساقط مىشوند و از رده خارج مىگردند ، جمله « * ( مُخَلَّقَةٍ وَغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ ) * » ممكن است اشاره به اين مرحله باشد يعنى « كامل الخلقه » و « غير كامل الخلقه » . جالب اينكه قرآن مجيد بعد از ذكر اين چهار مرحله جمله * ( لِنُبَيِّنَ لَكُمْ ) * را آورده است ، اشاره به اينكه اين دگرگونيهاى سريع و شگفتانگيز كه سبب مىشود يك قطره كوچك آب به يك انسان كامل تبديل گردد ، دليل روشنى است بر قدرت خداوند بر همه چيز . سپس به مراحل سه گانه پنجم و ششم و هفتم جنين كه بعد از تولد صورت مىگيرد يعنى « طفوليت » و « بلوغ » و « پيرى » اشاره كرده است ( 1 ) .

--> ( 1 ) جالب توجه اينكه در مورد تولد انسان تعبير به * ( ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ) * مىكند در حالى كه قاعدتا بايد به صورت جمع ( اطفال ) ذكر شود . اين تعبير ممكن است به خاطر آن باشد كه طفل معنى مصدرى دارد ، و در آن مفرد و جمع يكسان است ، و يا از اين جهت باشد كه هدف بيان جنس است نه خصوصيات و ويژگيهاى اطفال كه در اين مرحله تفاوت انسانها مستور و مكتوم است و در مراحل بعد ظهور و بروز مىكند .